∇ Myśli skłębione, niezgłębione...

Autor:   Adrian Chesterman Na wstępie chciałabym podzielić się z wami wrażeniem, jakie zrobiły na mnie słowa Ericha Fromma, ogólnie dostępne na internecie, w tym także na Wikipedii, z tego co się orientuję, o osobistym podejściu tego genialnego filozofa i psychologa, do świętych tekstów, które czytał już we wczesnym dzieciństwie, ze względu na swe żydowskie korzenie. Zastanówcie się proszę nad wymową cytatu, który zaraz przytoczę. Mnie osobiście natchnął on, jakiś czas temu, do zadania sobie pytania, które żyło we mnie od zawsze, ale ze względu na to, że sama przez większą część życia byłam wierzącą osobą, nie potrafiłam lub wręcz bałam się je zadać. Bałam się odpowiedzi, która być może zakiełkowałaby we mnie, podmywając jakże wątłe filary dla wiary przodków.  Dzisiaj biorę do ręki św. teksty już tylko z beletrystycznego powodu, szukając w nich a to cytatów, a to potwierdzenia dla jakiejś hipotezy. Przykre, że najczęściej dlatego, iż znajduję w nich kolejne nonse...

KSIĘGA DRUGA I Śpiewajmy hymn triumfalny! Oto zdobycz z bogów łaski wpada w zastawione przez nas umiejętnie samotrzaski. Niechaj szczęśliwy kochanek wawrzyn złoży na mej skroni, imię me sławiąc nad starca z Askry i ślepca z Meonii. Ale nie dość, że me wiersze dały ci lubą w objęcia. Nauczę cię, jak zachować na stałe miłość dziewczęcia. Minos nie zdołał przeszkodzić śmiertelnemu użyć skrzydeł. Ja chcę skrzydlatego bóstwa nie wypuścić z moich sideł. II Nie mogą zrodzić uczucia tesalskich wróżek zaklęcia, uczone czary Medei ni talizman ze źrebięcia. Gdyby bowiem moc tę miała czarnoksięska sztuka cała, Medea Jazona, Cyrce - Ulissa by zatrzymała. Na bok więc magiczne płyny, na bok trujące odwary! Do szaleństwa doprowadzą najzdrowszego takie czary. III Bądź miłym, będziesz kochanym. Łącz ciała i duszy piękno, albowiem zalety ducha nawet czasu się nie zlękną. Płyną lata, płyną, płyną... Piękność ciała szybko mija. Z róż zost...

Poprzednia część tekstu Tatarkiewicza...  -- Część V (Tutaj); (reszta na dole postu) IX. Teraźniejszość Powyższe dane o pojęciu i teorii sztuki stosują się do niedawnej przeszłości, nie wystarczają natomiast do określenia teraźniejszości. W tym czasie zaszły zmiany tak duże, że objęły nawet samo pojęcie, definicję sztuki. Aby zrozumieć teraźniejszość sztuki, dobrze jest sięgnąć do sztuki XIX wieku. Miała cechy diametralnie różne od dzisiejszej: przede wszystkim programową układność, czyli poddanie się smakowi ogółu i związaną z tym konwencjonalność , podczas gdy sztuka teraźniejsza jest programowo opozycyjna . Wszystko je dzieli: Sztuka konwencjonalna usiłowała wytwarzać rzeczy piękne raczej niż nowe; teraźniejsza - odwrotnie. A także: tamta chciała odbiorców cieszyć raczej niż nimi wstrząsać; i pod tym względem postawa teraźniejszej jest odwrotna. Sztuka nowa wyrosła z dawnej na drodze sprzeciwu. Nazywając zastęp buntowniczych artystów "awangardą" i pr...