∇ Myśli skłębione, niezgłębione...

Naszło mnie dzisiaj na Mitologię Indyjską. Nie jestem wprawdzie znawcą, ale od czego mam tę stronę, jak nie po to, aby zarzucić tutaj znalezione przez siebie ciekawe linki i teksty, głównie dla zapamiętania i możliwości ich przeczytania w dowolnej chwili i miejscu. To zlepek dwóch plików tekstowych, jakie udostępniono mi dzięki znanemu w Polsce serwisowi: Chomik.pl. Jak zawsze nie wiem dokładnie kto stworzył to opracowanie, znam tylko ksywkę: Morgana. Są to bardzo interesujące, z punktu widzenia badań nad religiami świata, informacje. Wklejam to tutaj z myślą o każdym, kto podobnie jak Ja uważa, przeczuwa, śni na jawie i we śnie, że z tym światem jest coś cholernie nie tak. Zlepek pradawnych religii przeczy nagonce na rodzaj żeński, który trwa od 2 tysięcy lat, tak jakby hierarchowie różnych religii monoteistycznych za cel postawili sobie wyparcie ze świadomości ludzkiej faktu, że dawniej wierzyliśmy w Boginię a nie krwiożerczego bożka o samczych zapędach. Mimo iż nie stoję jedn...

Wykład I Filozofia narodziła się w Starożytnej Grecji - nie da się ukryć ;) To właśnie tam nastąpiło oddzielenie filozofii od religii i teologii. a) Koncepcja Korforna - głosząca, że naturalna gałąź mitologii przekształciła się w filozofię. Należy jednak pamiętać, że wiele pojęć ma swe źródło w myśleniu twórców mitologii, w tych przypowieściach i legendach. Np. Funkcja Zeusa przekształciła się w najwyższą zasadę Zeusa , która jednak utraciła pewne czynniki boskie na rzecz mocy, owej "zasady". Struktura świata - czyli to, co widoczne (kosmos lub filozofia), jest obrazem wolnym, swobodnym (tak jak ludzka myśl). W mitologii nie ma jednej, najważniejszej "Księgi" - jak w przypadku religii monoteistycznych. Religia grecka nie miała bowiem formy zinstytucjonowanej (tak, jak w kościele); fakt ten uczynił tą religię podatną na interpretacje, rozbudowanie. Myślenie greckie było dynamiczne. Grecy nie ograniczali się schematami. Prawdziwa filozofia jes...

II 12 • 3 Nie ma sprawy tak uciążliwej i trudnej, aby umysł nie zdołał jej przezwyciężyć i oswoić ustawicznym rozmyślaniem, i nie ma tak dzikich i samowolnych namiętności, których nie dało by się ujarzmić przez dyscyplinę. Duch osiąga wszystko, cokolwiek sobie rozkaże... II 14 • 1 Nigdy nie należy dawać przystępu popędliwości; niekiedy trzeba ją udawać, żeby pobudzić ospałe umysły słuchaczów, podobnie jak popędzamy konie leniwe do biegu, przykładając ościenie lub żagwie. Niekiedy trzeba napędzić strachu ludziom, wobec których argumenty rozumowe nie zdają się na nic. Gniew w każdym razie wcale nie więcej przynosi pożytku niżeli smutek czy lęk. II 15 • 4 Tylko ten zdolny jest władać, kto potrafi podporządkować się władzy. II 17 • 2 Nie trzeba być łotrem ani ofiarą, ani litościwym ani okrutnym: jeden zbyt miękkie ma serce, drugi za twarde. Bądź umiarkowany, a dla energiczniejszego działania nie posługuj się gniewem, lecz siłą. II 18 • 2 Wych...

  Kabała dostępna jest dla każdego. Przeznaczona jest dla tych, którzy naprawdę pragną naprawić siebie, aby osiągnąć duchowe cele. Potrzeba pochodzi z żądzy duszy do naprawienia siebie. Rzeczywiscie jest to jedyny sprawdzian, określający, czy człowiek gotowy jest studiować Kabałe: pragnienie naprawy siebie samego. To pragnienie musi być autentyczne i wolne od presji zewnętrznej, ponieważ tylko sam człowiek może odkryć i odnaleźć swoje prawdziwe pragnienie. Wielki Kabalista Ari, napisał, że od jego pokolenia i dalej, Kabała przeznaczona jest dla mężczyzn, kobiet i dzieci oraz, że wszyscy mogą i powinni studiować Kabałe. Największy Kabalista naszego pokolenia, Jehuda Aszlag – Baal HaSulam , pozostawił nową metodę studiów dla tego pokolenia. Odpowiednia jest dla każdego, kto pragnie rozpocząć studia Kabały. Człowiek odnajduje swoją drogę do Kabały, gdy nie satysfakcjonują go już rzeczy materialne i ma nadzieję, że studiowanie przyniesie odpowiedzi, wyjaśnienie i nowe możliwoś...

"PRZYCZYNEK DO NAUKI O NIEZNISZCZALNOŚCI NASZEJ PRAWDZIWIEJ ISTOTY PRZEZ ŚMIERĆ" Choć temat ten omówiłem już w sposób spójny i szczegółowy w swym głównym dziele, sądzę jednak, iż "skromne pokłosie rozproszonych rozważań w tym zakresie nie będzie dla niejednego czytelnika bez wartości. Trzeba tylko przeczytać "Selinę" Jeana Paula, aby stwierdzić, jak nader wybitny umysł zmaga się z narzucającymi mu się absurdalnościami pewnego fałszywego pojęcia, z którego nie chce zrezygnować, gdyż się doń przywiązywał, wciąż, jednak nękają go przy tym niedorzeczności, których nie może strawić. Jest to pojęcie dalszego indywidualnego istnienia naszej całej osobowej świadomości po śmierci. Właśnie owe zmagania się i walki Jeana Paula dowodzą, że tego rodzaju pojęcia - zestawione z prawdą i fałszem - nie są, jak się twierdzi, zbawczymi błędami, lecz są raczej czymś zdecydowanie szkodliwym. Nie tylko bowiem uniemożliwia się - przez fałszywe przeciwieństwo du...